из предисловия:
ЖАШЛЫКЪНЫ АУАЗЫ
Эй-хей, жашла, назмучула,
Эскиликге сиз даучула,
Къарангыны къыстаучула,
Сёзюгюзде жокъду чола!
Кязим
Бу сиз къолугъузгъа алгъан китап ёсюп келген тёлюню, жашлыкъны ауазыды. Ол ауаз аны жюрегинден, таудан саркъгъан таза шауданча, шорхулдап, жырлап келеди. Жашлыкъ неди? - Тюзлюк, тазалыкъ, ёхтемлик! Назму жазаргъа, жыр айтыргъа итиннген кезиу. Алдау, кёзбау деген затла жаш адамланы жюреклеринден керидиле. Баям, андан болур, аланы сёзлери окъуучуну эсине терен сингедиле, сагъыш этдиредиле, кеслерини адабият дунияларына къонакъгъа чакъырадыла.
Нени юсюнден жазады жашлыкъ? Не бийлепди бусагъатда аны сезимин? Жаланда сюймекликми?! Угъай. Кертиди, жашлыкъ сюймекликсиз болмайды, алай, андан сора да, жаш адамланы сейирсиндирген, жюреклерин сагъайтып тургъан затла кёпдюле. Ата журтха, табийгъатха сюймеклик, адамны ич дуниясыны тасхаларына тюшюнюу, хар нени да билирге, ангыларгъа талпыныу.
Деу ташланы жаргъанча
Черек, аямай кючюн,
Жарырма къаяланы -
МАЛКЪАР деп жазар ючюн.
Бу гизгинле
Аппайланы Жаннаныдыла. Баям, аны шыйых Малкъарына сюймеклиги чексиз болгъанына бир киши да угъай деялмаз.
Неда бу тизгинлеге къарайыкъ:
Хайда, бармакъланы «чапдыр» -
Кюмюш тюекли къобузунг.
Жаннетлени бизге тапдыр,
Къулакъ салырбыз, кюн - узун!
Баям, чынтты шайыр деп да андан айтадыла - ол, къо-бузну юсюнден жазгъанда, аны тауушлукъ макъамы санга да эшитиле эсе, жалбауургъа махтау салгъанда уа, аны ийиси бурунунга ура эсе. Жанна бек фахмулу адамды, аны аты бла байламлы малкъар поэзиягъа жангы ауаз къошулгъанды деп, таукел айтыргъа боллукъбуз.
