Керти сёзге тёре джокъ.
Тойгъан джерге джети къайт.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Башынга джетмегенни сорма.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Хатерли къул болур.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Телини эшигин, махтау джабар.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Адам сёзюнден белгили.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Ариуну – ауруу кёб.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Ач бёрюге мекям джокъ.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Малны кют, джерни тюрт.
Аджаллыгъа окъсуз шкок атылыр.
Окъ къызбайны джокълайды.
Тилсиз миллет джокъ болур.
