Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Рысхы – насыбха къор.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Баш болса, бёрк табылыр.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Таукел адам тау тешер.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Чабакъ башындан чирийди.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Итли къонакъ джарашмаз.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Алтыннга тот къонмаз.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Адебни адебсизден юрен.
Аш берме да, къаш бер.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Ана къолу ачытмаз.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
