Ачны эсинде – аш.
Таукел къуру къалмаз.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Зарда марда джокъ.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Ушамагъан – джукъмаз.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Чомарт бергенин айтмаз.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Игиге айтсанг – билир, аманнга айтсанг – кюлюр.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Чабакъ башындан чирийди.
Чабар ат – джетген къыз.
Таукел тауну аудурур.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Мадар болса, къадар болур.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Кёбге таш атма.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Аманнга алтын чыдамаз.
Ариу сёз – къылычдан джити.