Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Ач уят къоймаз.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Зар адамны насыбы болмаз.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Тили узунну, намысы – къысха.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Чомартны къолу берекет.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Ашхы сёз таш тешер.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Ушамагъан – джукъмаз.
Билим – акъылны чырагъы.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Ата джурт – алтын бешик.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Арыгъан къош чамчы болур.
