Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Нарт сёз – тилни бети.
Гугурук къычырмаса да, тангны атары къалмаз.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Чабар ат – джетген къыз.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Рысхы – насыбха къор.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Ата – билек, ана – джюрек!
Ач къарынны, токъ билмез
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Ана къолу ачытмаз.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Битмегеннге сакъал – танг.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
