Тил джюрекге джол ишлейди.
Адам сёзюнден белгили.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Башынга джетмегенни сорма.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Болджал ишни бёрю ашар.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Суу кетер, таш къалыр.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Бозаны арты дауур болур.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
