Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Аш иеси бла татлыды.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Таукел къуру къалмаз.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Тил – миллетни джаны.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Ат да турмайды бир териде.
Джырына кёре эжиую.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Дуния мал дунияда къалады.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Билмейме деген – бир сёз
Аджашхан тёгерек айланыр.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Элиб деген, элге болушур.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Таукел тауну аудурур.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Чабар ат – джетген къыз.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Накъырданы арты керти болур.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
