Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Таукел адам тау тешер.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Эри аманны, къатыны – аман.
Джангыз торгъай джырламаз.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Окъугъанны бети джарыкъ.
Илму – джашауну джолу.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Бозаны арты дауур болур.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Керилген да, ургъан кибикди.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Сёз къанатсыз учар.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Ариуну – ауруу кёб.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Къарнынг бла ёч алма.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Баш болса, бёрк табылыр.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Къалгъан ишге къар джауар.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Билмейме деген – бир сёз
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Эр абынмай, эл танымаз.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
