Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Алтыннга тот къонмаз.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Тилчиден кери бол.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Ат басханны джер билед.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Билген билмегенни юретген адетди.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Элиб деген, элге болушур.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Накъырда – кертини келечиси.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Эринчекге кюн узун.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
