Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Уллу къашыкъ эрин джыртар.
Тойгъан джерге джети къайт.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Керти сёзге тёре джокъ.
Нёгерсизни джолу узун.
Аш берме да, къаш бер.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Тёзген – тёш ашар!
Сёз къанатсыз учар.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Таукелге нюр джауар.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Тил – миллетни джаны.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Ариуну – ауруу кёб.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Таукел тауну аудурур.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
