Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Ариу джол аджал келтирмез.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Керилген да, ургъан кибикди.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Джырына кёре эжиую.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Тилчиден кери бол.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Кюлме джашха – келир башха.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Намыс сатылыб алынмайды.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Тили узунну, намысы – къысха.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Уруну арты – къуру.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Битмегеннге сакъал – танг.
Ауузу аманнга «иги», деме.
