Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Сёз сёзню айтдырыр.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Джети тилни билген джети кишиди.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Билмейме деген – бир сёз
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Хата – гитчеден.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Аш кетер да бет къалыр.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Кёб джат да, бек чаб.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Телини эшигин, махтау джабар.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Нарт сёз – тилни бети.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Ачны эсинде – аш.
Билим къая тешер.
Ашхы сёз таш тешер.
