Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Татлы сёз – балдан татлы.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Ана къолу ачытмаз.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Акъыллы башны – тили къысха.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Ханнга да келеди хариблик.
Этни бети бла шорпасы.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Джылыгъа джылан илешир.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Билген билмегенни юретген адетди.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Адам сёзюнден белгили.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Бек анасы джыламаз.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Чомарт бергенин айтмаз.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
