Ач уят къоймаз.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Эринчекни аурууу – кёб.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Гугурук къычырмаса да, тангны атары къалмаз.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Хансыз джомакъ болмаз.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Намыс сатылыб алынмайды.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Билим къая тешер.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
От этилмеген джерден тютюн чыкъмайды.
Башынга джетмегенни сорма.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Ачны эсинде – аш.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
