Къайгъы тюбю – тенгиз.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Ачны эсинде – аш.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Тили узунну, намысы – къысха.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Кёбге таш атма.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Сёз къанатсыз учар.
Эринчекге кюн узун.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
Мадар болса, къадар болур.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Хансыз джомакъ болмаз.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Накъырда – кертини келечиси.
Аш иеси бла татлыды.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
