Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Джангыз торгъай джырламаз.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Адебни адебсизден юрен.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Аш иеси бла татлыды.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Аджаллыгъа окъсуз шкок атылыр.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Кюлме джашха – келир башха.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Дуния мал дунияда къалады.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Нёгерсизни джолу узун.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Тойгъан джерге джети къайт.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Бермеген къол, алмайды.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Нарт сёз – тилни бети.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
