Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Тилчиден кери бол.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Эски джаугъа ышанма.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Ана къойну – балагъа джандет.
Ат да турмайды бир териде.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Эр абынмай, эл танымаз.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Ач уят къоймаз.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Ана къолу ачытмаз.
Юреннген ауруу къалмаз.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Накъырданы арты керти болур.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Бозаны арты дауур болур.
