Къайгъы тюбю – тенгиз.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Чабар ат – джетген къыз.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Сакъ юйюне сау барыр.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Чабакъ башындан чирийди.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Дуния мал дунияда къалады.
Сёз сёзню айтдырыр.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Телини эшигин, махтау джабар.
Окъ къызбайны джокълайды.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Билимсиз иш бармаз.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Тёзген – тёш ашар!
Сабий кёргенин унутмаз.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Эринчекни аурууу – кёб.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
