Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Окъ къызбайны джокълайды.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Мал тутхан – май джалар.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Билим – акъылны чырагъы.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Таукел къуру къалмаз.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Юреннген ауруу къалмаз.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Нёгерсизни джолу узун.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Джуртун къоругъан озар.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
