Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Кёбге таш атма.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Ишлемеген – тишлемез.
Билим – акъылны чырагъы.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Нарт сёз – тилни бети.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Билген билмегенни юретген адетди.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Аш кетер да бет къалыр.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Бозаны арты дауур болур.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Бек анасы джыламаз.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Джангыз торгъай джырламаз.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
