Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Игини сыйлагъан адетди.
Чомарт бергенин айтмаз.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Хар сёзню орну барды.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Мухардан ач ычхынмаз.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Ач уят къоймаз.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Урунуу – насыбны анасы.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Чомарт джарлы болмаз.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Таукел адам тау тешер.
Тил джюрекге джол ишлейди.
