Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Асхат ашлыкъ сата, юйдегиси ачдан къата.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
От этилмеген джерден тютюн чыкъмайды.
Къалгъан ишге къар джауар.
Джырына кёре эжиую.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Аш кетер да бет къалыр.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Сёз сёзню айтдырыр.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Башынга джетмегенни сорма.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Чомарт бергенин айтмаз.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Уллу сёзде уят джокъ.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Гугурук къычырмаса да, тангны атары къалмаз.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
