Тилчиден кери бол.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Намыс сатылыб алынмайды.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Аш иеси бла татлыды.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Илму – джашауну джолу.
Кюлме джашха – келир башха.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Таукел адам тау тешер.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Зар адамны насыбы болмаз.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Хата – гитчеден.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Аш берме да, къаш бер.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
