Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Таукел адам тау тешер.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Мадар болса, къадар болур.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Уруну арты – къуру.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Ачны эсинде – аш.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Ач бёрюге мекям джокъ.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Акъыл неден да кючлюдю.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Илму – джашауну джолу.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Тёрени джагъы джокъ.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Нёгерсизни джолу узун.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Татлы сёз – балдан татлы.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Ишлемеген – тишлемез.
