Чомартха хар кюн да байрамды.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Билмейме деген – бир сёз
Мухарны эси – ашарыкъда.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Джуртун къоругъан озар.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Тойгъан джерге джети къайт.
Чабакъ башындан чирийди.
Аш иеси бла татлыды.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Ана къойну – балагъа джандет.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Малны кют, джерни тюрт.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Эр абынмай, эл танымаз.
Кёб джат да, бек чаб.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Акъыллы башны – тили къысха.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.