Орну джокъну – сыйы джокъ.
Урунуу – насыбны анасы.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Тил бла келеди джыр да.
Таш ата билмеген, башына урур.
Баланы адам этген анады.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Ата – баланы уясы.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Аш берме да, къаш бер.
Тамчы таш тешер.
Къайтырыкъ эшигинги, къаты уруб чыкъма.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Къалгъан ишге къар джауар.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Тиширыусуз юй – отсуз от джагъа.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Ханнга да келеди хариблик.