Хансыз джомакъ болмаз.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Билим къая тешер.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Хар зат кесини орнуна иги.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Малны кют, джерни тюрт.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Ат да турмайды бир териде.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Мухардан ач ычхынмаз.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Тай асырагъан, атха минер.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Ариуну – ауруу кёб.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Накъырданы арты керти болур.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.