Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Телини эшигин, махтау джабар.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Аш иеси бла татлыды.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Ата – баланы уясы.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Суу кетер, таш къалыр.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Ачны эсинде – аш.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Кёб джат да, бек чаб.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Адеб базарда сатылмаз.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.