Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Тёрени джагъы джокъ.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Акъыл неден да кючлюдю.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Джарлыны тону джаз битер.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Таш ата билмеген, башына урур.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Акъыллы башны – тили къысха.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Ата – баланы уясы.
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Кийим тукъум сордурур.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
прикольно играешь ))