Сёз сёзню айтдырыр.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Керти сёзге тёре джокъ.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Илму – джашауну джолу.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Мадар болса, къадар болур.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Ана – юйню кюн джарыгъы.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Кюлме джашха – келир башха.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Билимсиз иш бармаз.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Ана къойну – балагъа джандет.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Татлы сёз – балдан татлы.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.