Терек ауса, отунчу – кёб.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Керилген да, ургъан кибикди.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Рысхы – насыбха къор.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Сабий кёргенин унутмаз.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Юреннген ауруу къалмаз.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Джуртун къоругъан озар.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Къарнынг бла ёч алма.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Нёгерсизни джолу узун.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Кёбге таш атма.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Тай асырагъан, атха минер.