Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Урунуу – насыбны анасы.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Игини сыйлагъан адетди.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Тойгъан джерге джети къайт.
Уруну арты – къуру.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Тойгъан антын унутур.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Таукел къуру къалмаз.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Ариу джол аджал келтирмез.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Аманнга алтын чыдамаз.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Таукел тауну аудурур.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Билим къая тешер.