Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Ат басханны джер билед.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Баш болса, бёрк табылыр.
Чомарт бергенин айтмаз.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Игиге айтсанг – билир, аманнга айтсанг – кюлюр.
Малны кют, джерни тюрт.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Мадар болса, къадар болур.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Чомарт джарлы болмаз.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Билим – акъылны чырагъы.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Ана къолу ачытмаз.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Эри аманны, къатыны – аман.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Тели турса – той бузар.