Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Таукел къуру къалмаз.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Суу кетер, таш къалыр.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Джырына кёре эжиую.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Билмейме деген – бир сёз
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Хансыз джомакъ болмаз.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Уруну арты – къуру.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Илму – джашауну джолу.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Джети тилни билген джети кишиди.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.