Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Хата – гитчеден.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Ариуну – ауруу кёб.
Бек анасы джыламаз.
Эски джаугъа ышанма.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Татлы сёз – балдан татлы.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Аманнга алтын чыдамаз.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Эринчекни аурууу – кёб.
Тилчиден кери бол.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Зар адамны насыбы болмаз.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Айранны сюйген, ийнек тутар.