Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Кийим тукъум сордурур.
Билмейме деген – бир сёз
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Аш кетер да бет къалыр.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Ашхы сёз таш тешер.
Сакъ юйюне сау барыр.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Нарт сёз къарт болмаз.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Эл ауузу – элия.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Окъ къызбайны джокълайды.
Ат басханны джер билед.