Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Акъыл неден да кючлюдю.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Зарда марда джокъ.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Тай асырагъан, атха минер.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Телини эшигин, махтау джабар.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Адеб базарда сатылмаз.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Адам сёзюнден белгили.