Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Адам сёзюнден белгили.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Аман къатын сабий табса, бий болур…
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Малны кют, джерни тюрт.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Ана къойну – балагъа джандет.
Татлы сёз – балдан татлы.
Билген билмегенни юретген адетди.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Акъдан къара болмаз.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Джылыгъа джылан илешир.
Гугурук къычырмаса да, тангны атары къалмаз.
Окъ къызбайны джокълайды.
Нарт сёз къарт болмаз.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
