Ана къойну – балагъа джандет.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Намыс сатылыб алынмайды.
Тюзлюк тас болмайды.
Таукел адам тау тешер.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Джуртун къоругъан озар.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Итли къонакъ джарашмаз.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Суу кетер, таш къалыр.
Хатерли къул болур.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Эри аманны, къатыны – аман.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Ач бёрюге мекям джокъ.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Ана къолу ачытмаз.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Алма терегинден кери кетмез.
