Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Кийим тукъум сордурур.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Ат басханны джер билед.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Эр абынмай, эл танымаз.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Суу кетер, таш къалыр.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Тойгъан антын унутур.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Элни кючю – эмеген.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Тойгъан джерге джети къайт.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
