Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Баш болса, бёрк табылыр.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Ата джурт – алтын бешик.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Нарт сёз – тилни бети.
Хансыз джомакъ болмаз.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Битмегеннге сакъал – танг.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Кийим тукъум сордурур.
Билими азны – ауузунда кирит.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Уллу сёзде уят джокъ.
Адам сёзюнден белгили.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Акъыллы башны – тили къысха.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Таукел къуру къалмаз.
Алтыннга тот къонмаз.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Ушамагъан – джукъмаз.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Тамчы таш тешер.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
