Джукъу тёшек сайламайды.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Джуртун къоругъан озар.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Эринчекге кюн узун.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Ачны эсинде – аш.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Тилчиден кери бол.
Тюзлюк тас болмайды.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Биреуге аманлыкъ этиб, кесинге игилик табмазса.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Адеб базарда сатылмаз.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Илму – джашауну джолу.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Артына баргъанны, къатына барма.
