Ана – юйню кюн джарыгъы.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Намыс сатылыб алынмайды.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Болджал ишни бёрю ашар.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Ач – эснер, ат – кишнер.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Элни кючю – эмеген.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Ач уят къоймаз.
Адам сёзюнден белгили.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Адеб базарда сатылмаз.
