Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Хансыз джомакъ болмаз.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Джарлыны тону джаз битер.
Баш болса, бёрк табылыр.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Тил бла келеди джыр да.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Ётюрюкню къуйругъу – бир тутум.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Тёзген – тёш ашар!
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Билмейме деген – бир сёз
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Джангыз торгъай джырламаз.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Чомарт джарлы болмаз.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
