Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Адам сёзюнден белгили.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Ана къолу ачытмаз.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Сёз сёзню айтдырыр.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Мухардан ач ычхынмаз.
Джукъу тёшек сайламайды.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
Элиб деген, элге болушур.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Юйлю уругъа ит чабмаз.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Керилген да, ургъан кибикди.
Игини сыйлагъан адетди.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Ата – билек, ана – джюрек!
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
