Хар ишни да аллы къыйынды.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Къонагъы джокъну – шоху джокъ.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Ичимден чыкъды хата, къайры барайым сата?
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Тил бла келеди джыр да.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Ач бёрюге мекям джокъ.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Джукъу тёшек сайламайды.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Сёз садакъдан кючлюдю.
