Халкъны юйю – туугъан джери.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Суугъа – таянма, джаугъа – ийнанма.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Тёзген – тёш ашар!
Адебни адебсизден юрен.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Ханнга да келеди хариблик.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Адам сёзюнден белгили.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Рысхы – насыбха къор.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
