Ашха уста, юйюнде болсун
Ана къолу ачытмаз.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Ат да турмайды бир териде.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Адебни адебсизден юрен.
Эри аманны, къатыны – аман.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Тили узунну, намысы – къысха.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Таукелге нюр джауар.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Къарнынг бла ёч алма.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Билимсиз иш бармаз.
Намыс сатылыб алынмайды.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Ачны эсинде – аш.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Хар зат кесини орнуна иги.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
