Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Битмегеннге сакъал – танг.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Ашхы сёз таш тешер.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Тил бла келеди джыр да.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Ачны эсинде – аш.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Баланы адам этген анады.
Мухардан ач ычхынмаз.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
