Кюлме джашха – келир башха.
Тюзлюк тас болмайды.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Эри аманны, къатыны – аман.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Тели турса – той бузар.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Аш кетер да бет къалыр.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Таш ата билмеген, башына урур.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Байны оноуу, джарлыгъа джарамаз.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
