"Заман" газетге ийилиб, басмаланмай къалгъан макале
МАХИЙЛАНЫ ДЖАМБУЛАТ
«Мен, Махийланы Жамбулат Хызырны уланы (Махиев Жамбулат Хизирович), 30.07.1993 жыл КЪабарты-Малкъар республиканы Эльбрус районуну Кёнделен элинде туугъанма. 11 классны Кёнделенни школунда бошагъанма. Сабийликден адам доктор болурум келип, Москвада 17 номерли Медицина колледжге кирип, аны быйыл бошай турама, андан сора Академиягъа кирир муратым барды. Назмулагъа сабий заманымдан бери мени къарт анам Фатимат (анамы анасы), юйретген эди. Ол кеси, жылы келгенликге, Кязимни, Къайсынны, Керим Отаровну бек багъалатып окъуй эди, халкъ жырланы, кюулени ариу жырлай эди, кеси ауузу бла чам назмула айтып да бара эди - бек фахмулу, жарыкъ эди анням, жаннетли боллукъ жан! Андан сора, къарачай-малкъар литератураны окъуй, школ жылларымдан бери, ана тилде, орус тилде да жазама. Бусагъатда окъуудан сора мен миллет тепсеу бла кюрешеме, ансамблде тепсейме. Мени атам КБР-ни МЧС-ни Эльбрус районда от тюшгеннге къаршчы ишлеген бёлюмюню къуллукъчусуду, анам – Кёнделен школда гитче классланы устазыды. Анам устазлыкъ меннге бюгюнде да этгенлей турады, билгенича болушады, юйретеди. Къарачай-Малкъар миллетими, аны тилин мен жаным бла сюеме. Кязим бла Исмайылны уллу атларын жюрютген Конкурс мени бираз симсиретген да этди, уялып турдум, назмуларымы тежерге. Дагъыда не болса да болсун деп иеме, миллетиме сюймеклигими билдиргеним да насыпды дей. Айып этмегиз, тапсыз айтдым эсе. Алыкъа назмуларымы бир жерде да чыкъмагъанла. Назмуларымы Къарачай-Малкъар Халкъны сюргюнюню 70-джыллыгъына, анда мингле бла къырылгъан шейит ахлуларыбызгъа атайма. Жандетли болсунла».
Назмуларын Конкурсха ашыра, былай джазгъан эди бизге кесини юсюнден Джамбулат. Къысха ёзданы-биографиясы да Джамбулатны фахмулу, халал джюрегин ачыкълагъаны себебли, аны да, кеси джазгъаныча, келтиребиз былайда.
Назму джазгъан къой, Ана тилибизде сёлешген да аздан-аз болуб барады деб, тыхсыйбыз. Халкъны тарихи, эси, адети, тёреси - бютеу джашауу тилинде сакъланады. Тил кете тебресе уа, аны бла бирге миллет ангы да, тарих эс да кетиб башлайдыла. Огъесе, миллет ангысы, тарих эси седирей башласа, тилин да ол замандамы тас этиб башлай болур халкъ? Экиси да болур. Ол палах бизни халкъгъа да къатыла тургъанына шагъатбыз — миллет ангы да, тарих эс да, ана тил да седирейдиле — бу барыудан барса, халкълыгъыбызны тас этерикбиз.
Андан болур, «къарыусуз джаза эселе да, не джаза эселе да - бир джазсынла, артда тюзелген да этерле» деб, сандыракъгъа ушаш бир затлагъа «назму» деб, газетледе, журналлада басмалагъанларын да кёребиз. Мен ангылагъаннга кёре — аны хайырындан хатасы кёбдю. Авторла бла ишлерге борчлубуз — джазгъанларында халатланы кёргюзтюб, ала кемликлерин кеслери тюзетгинчи, басмагъа иймезге керекбиз. Башха терс этиу да — джаш авторла бла кюреширге эриниб, аланы джазгъанларын сынамлы джазыучула кеслери назму халгъа келтириб, басмалаб къоюу. Алай бла уа, керти поэзия боллукъ тюлдю бизде.
Аны себебли, Мёчюланы Кязим хаджи бла Семенланы Джырчы Сымайыл атны ёч ючюн Адабият Эришиуню къурай, чыгъармалары бир джерде да басмаланмагъан фахмуланы табыб, ала бла ишлерге мурат этген эдик. Конкурсха чыгъармаларын теджегенлени ичинде, быйыл биз къууанырча фахмула бардыла. Махийланы Джамбулат да аладан бириди.
20 джыл болгъан таулу джашны назмуларыны магъаналары терен, суратлау дараджалары мийикдиле. Хар неге энчи къарамы барды — ол зат сёзюне джангылыкъ береди. Назмуларында ритми бузулгъан джерлери болса да, алагъа эс буралмай къаласа — тизгинле, строфала алай кючлюдюле.
1944-чю джыл мартны сегизинде малкъар халкъгъа этилген сюргюнню юсюнден джазылыр керекли къалмагъанды, алай а, ол фаджияны-трагедияны Джамбулат кесича кёргюзталгъанды. Бир уллу къралны аз санлы малкъар халкъгъа кючю джетгенин да хыликке эте, ол къыйынлыкъны салгъан Сталин кеси да мартда къабышханын, юйдегиси да онгмагъанын билдиреди. Къарт анасындан эшитгенин, нарт сёзча айталгъанды: «Ана болса, Халкъ болад». Ол кертини барыбыз да билебиз: бизни халкъны сюргюнде джанын сакълагъан, ёлюмден къутхаргъан — Анала болгъандыла. Анады сабийни тиллендирген, ёсдюрген, Адам этген. Къайсын Къулий андан джазгъанды былай:
Адамла! Мен сизге жангыз игилик,
Не аз гитче хайыр да этген эсем,
Терезеге тийген тамычы кибик
Бир къууанч ёмюрюмде берген эсем,
Сиз алгъыш этигиз мени анама!
Биреу халаллыгъымы кёрген эсе,
Сиз алгъыш этигиз мени анама,
Кишиге хата этмей келген эсем,
Сиз алгъыш этигиз мени анама!
Къарт анасы Джамбулатны (джандетли болсун) — адетни-тёрени да, тилни да, Джуртха, Халкъгъа, Тюзлюкге, Эркинликге сюймекликни да туудугъуну къанына терен сингдириб къойгъанды.
Сталинни махтагъанланы да эки тизгин бла ёрге къобмазча къабышдыргъанды Джамбулат: «Итле Сталинни джакъларла, / Аны биргесине джатарла». Огъай, бу назмуну ууакъ-ууакъ чанчакълай турмай, толусу бла бериб къояргъа керекди.
«Тауларым» деген назмусунда Джамбулат айтхан бир-бир тизгинле, бир окъугъанынг бла эсингде къалыб кетедиле. Не ючюн болады алай? Джамбулат джангы сёз айталгъанды да — аны ючюн.
Кёнделенден кичиди Москва,
Тауларымы инчигине да жетмейди.
Айланабыз тюзде, насыпны къууа,
Насыплы уа таудан узакъ кетмейди.
Тарих джаны бла, джыл саны бла къараб айтады автор «Кёнделенден кичиди Москва» деб. Тюздю, кенг магъана бла айтсакъ да, шахарла элледен кичидиле, ала артда къуралгъандыла. «Тауларымы инчигине да джетмейди» дегенде уа талай магъана барды. Бир джанындан тауларыбыз мийикдиле, ара шахар аны инчигине да джетмейди. Экинчи джанындан а — адеб-намыс кёзден къараб айтыргъа да боллукъду джаш назмучу алай. Бизни тилибизни да, тинибизни да, адетлерибизни-тёрелерибизни сакълаб тургъан эллерибиз болгъандыла. Шахарлада кёб зат барды адамны абындырырча, артыкъсыз да джаш адамны. Замансыз дуниядан кетген Батырбекланы Хамзат билмейми айтхан эди «таулу тюзде абыныр» деб.
Джамбулатны бу тёрт тизгининден сора джугъун окъумай турсам да, айталлыкъ эдим: бизни поэзиягъа керти поэт келгенди - сёзню тюзюн айталлыкъ, сёзге джан салаллыкъ, Хакъ сёзню Акъ сёз бла билдираллыкъ. Батыб баргъан Кюн, ызына айланыб чыгъыб келгенча, бир кераматды бу. Бизни поэзия Кюнюнбюзню батмазлыгъына шагъатдыла джангы акъыл-балыкъ болгъан шайырны назмулары.
Джаш поэтни баш этген шартладан бири да — суратлау дараджасыны мийиклиги. Сёзле бла сурат огъуна салыб къояды — назмугъа тюл, суратха къараб тургъанча боласа. Кёнделен элине аталгъан назмусундан:
Кёреме, чыгъып ёзенни ёргесине:
Жашил къатапа жабыуну юсюне жабып,
Кёксюл чарс да чегет бауурунда къалкъып,
Кюнбет да жатып къаяны кёлеккесине.
Гапнаны салкъынында солуй тургъан таулуча, джашил къатапа джабыуну да юсюне джабыб, къаяны кёлеккесинде джатыб турады кюнбет, кёксюл чарс да чегет бауурунда къалкъыб. Назмучу болмаса, суратчы боллукъ болур эди Джамбулат. Сёзгеча, сурат салыргъа да алай уста эсе да Джамбулат - сейирсинмем.
Уллу фахмуну халларын кёреме джаш адамны назмуларында. Кемликлери уа бармыды? Барды. Магъанасыча, суратлау дараджасыча, деменгили тюлдю бир-бир назмусуну кеби. Назмуну джюрюшю бузулгъан, ритми асхагъан джерлери барды. Ёзге, Махий улу ол затха тюзелликди, заман бла аллай усталыкъ келликди, «сюек болса — эт келир» дегенлей.
Палах — бош сёзлени, къуу сёзлени, къум сёзлени бир джорукъгъа джыйыб, назму джаздым деб турса эди. Не да, бир къуллукъчуну кёзюне илинир ючюн, къуллукъгъа илинир ючюн — терс оноучугъа, зулму джорукъгъа баш уруб, кёзбау сёз айтса, къул сёз айтса... «Къумдан юй болмаз, къулдан бий болмаз» деб эртде айтылгъанды. Джюрекден айтылмагъан сёз, къанатлы сёз болаллыкъ тюлдю, учаллыкъ тюлдю. «Кеси ёледжек, кимге не береджек» дегенлей, сюркелген сёз а кимге керекди?
Джамбулатны сёзю эркиши сёздю, эркин сёздю — къуу сёз тюлдю, къум сёз тюлдю, къул сёз тюлдю. «Кёнделенден кичиди Москва, / Тауларымы инчигине да жетмейди». Фахмудан къаратон къауум, быллай сёзлени табаллыкъ тюлдю, айтыргъа да базарыкъ тюлдю.
Хакъ джолдан, Акъ джолдан, къарт анасы юретген, билдирген тюз джолдан таймай барса - Кязим хаджини иги сёзюн, Джырчы Сымайылны эркин сёзюн къатларыкъ фахмуду Джамбулат. О затха чыртда мени ишегим джокъду. Назмуларын окъусагъыз, сиз да менича оюм этерик болурсуз деб турама. Илинирге излеген а кёб кемлик табарыкъды: «тизгинледе джикле тенг тюлдюле, кафие-рифма къарыусузду, ритм, басым тюз тюшюб бармайды, назму джорукъланы бирине да келишмейди»...
Алагъа айтырым: сизни назмуларыгъыз джорукъдан чыкъмайдыла, силлабика, силлабо-тоника бла да джазылгъандыла, сыйдамдыла, алай а, бу сабийни зыбыр назмуларыча джюрекге нек къатылмайдыла? Поэзия уа — джюрекге къатылгъан кераматды. Ол - адамны джаныча бир затды: кёзге кёрюнмеген, алай а, сёзню ичинде джашагъан. Поэзияны ёзюдю ол. Джаш шайырда ол барды. Алай болса да, критикле айтханнга да эс бёл: киши да сёз табмазча джазалсанг - эм игиси олду, Алай джазаргъа уа сени фахмунг барды, Джамбулат.
Джанбулатны талай назмусун газет окъуучулагъа теджейме.
8-ЧИ МАРТ
Малкъар халкъны 8 мартда 2014 ж. сюргюнюне 70 жыл болгъанын эскере, жазгъан назмум
Сегизинчи мартда,
Унутулмазча артда,
Сталин-Берия саугъа
Этгендиле Малкъаргъа…
Аталаны - къазауатха,
Юйдегилерин - азабха...
Не айтхын къралгъа –
Кючю жетди Малкъаргъа.
Къарт анамы кёзлери,
Оюм этдирген сёзлери,
Тюйрелгендиле жюрекге:
"Болмаз тыйгъыч Тюзлюкге.
Биз кёрмеген къыйынлыкъ
Чегеди шендю къарамыйыкъ:
Дегенни:«Дунияны менме иеси!» -
Шау болгъанды юйдегиси.
Малкъарны къырды эсе мартда -
Тили тутулуп, битди мартда!
Умут этмесин бир киши –
Аманны иги болмайды иши!
Жай келген кибик тарлагъа,
Жай къайтдыкъ Малкъаргъа!
Уллу Аллахны буйругъу -
Сакъланды тюзню урлугъу.
Кёрмегиз, балам, къыйынлыкъ,
Тюб болду къарамыйыкъ.
Итле Сталинни жакъларла -
Биргесине аны жатарла.
Анангы сыйла, Жамбулат,
Ана болгъанда - Халкъ болад!
Унутма бизни сегизинчи мартда,
Унутулмазча сизле да артда.
18.02.2014 ж.
НАЗМУЧУ
Англашмазча затла,
эсинге келмезча,
ташала,
тахсала
Кёреме,
ала жюрегиме,
сезимиме,
ёзюме
къатыла…
Жабыкъ киритлени
ачхычы – ангым,
Хакъны жолун
кёргюзтюр,
Адалатны,
Адамлыкъны,
жюрекге салыб,
ишлетир жол,
кёпюр.
Эмда
керти сюймеклик
кенгине ачар
мени жюрегими,
Дунияда болгъан
жарсыгъаннга
дагъан этер
кёкрегими.
Болгъанны
сау этерге
амал жокъ,
кетген заманны
къайтарып,
Алай
масих жолуму
тутаргъа
керекме,
кёргеними
жазып…
20.12. 2013 ж.
СЮЙГЕНИМ
Мыдах ышараса сен таймаздан,
Жюрегими кемиред къарамынг.
Сюймеклик бизге келгенин, къайдан
Англасын къышхыда, жаралы жанынг.
Басхан тардан Къарачай таргъа бар,
Жаралы жаным, сюйгенинге уч.
Анда, мында да жабханд жерни къар,
Къарны эритир керекди бир кюч.
Къарачай бла Малкъар - Шам журтубуз,
Анда, мында да бирди ёз милетим,
Ортабыз сюймеклик деген бир жулдуз,
Тау хауа кибик сеннге иннетим.
Кёнделенден Хурзукгъа бир булут
Терк барады бийикде, жел сюрюб,
Сюймеклик жюрегимде бек уллуд,
Булутха сукъландым, мен сюйюб.
Къарачай бла Малкъар – Сюйгеним,
Сиз барда дунияда - мен да бар.
Сизни бла биргеди джюрегим,
Сиз бир болмай, ёлтюрме къадар.
16.07. 2012 ж.
ТАУЛАРЫМ
Жалгъан сёзню сюймейди жаным,
Таугъа тартыб, къоймайды къаным.
Тау - къала болгъанча таулугъа,
Таулу - ахлу болад таулагъа.
Аны ючюн, болсам хар къайда,
Тау тюбюнде юйюбюзню кёреме,
Тюшде къой кютеме жайлауда,
"Чух" деб эшекчикни сюреме.
Сабийлигим келгенча къайтып,
Зауукъландым ойнап тюшюмде,
Кюле эдим бир затла айтып,
Къууанаем насыб юлюшюме.
Кёнделенден кичиди Москва,
Тауларымы инчигине да жетмейди.
Айланабыз тюзде, насыпны къууа,
Насыплы уа таудан узакъ кетмейди.
Ба этеме тюшде анамы къолун,
Туугъан жерим эсимде дайым.
Ата-ана бичген баланы жолун
Тауларыма тартып барайым.
27.10.2013 ж.
КЕРТИГЕ УШАШ НАЗМУМ
Бешге дери сен бир сана,
Кёзюнгю жап да, солу да.
Жюрек тебгенине тынгыла,
Тёзюмлюлюгюнг болур да.
Алгъа атла да сен бир бар,
Мен да сени ызынг бла.
Тюшюнг тюнюнге чыгъар,
Къолунга тийсем колум бла.
Дуния байлыкъ керек тюлдю,
Ахчасы да, бахчасы да.
Бизге сюймеклик ёкюлдю,
Аны ичги тахсасы да.
Ал мени жылыууму
Биз жашарыкъ дуниягъа,
Сюймеклик жашаууму
Анда бёлмем къайгъыгъа,
Мелекле анда къуру да -
Тегерекде таууш да жокъ.
Белгисиз таша-туру да,
Къайтыргъа мадар да жокъ.
Сен къайгъырма, кёл этеме,
Мен таймазма къатынгдан.
Тюшюнгдеча мен жетерме,
Тутуп, ийме къолумдан.
Бу тюшмюдю, тюнюммюдю
Ауанала сёлешген,
Кечеммиди, кюнюммюдю
Жек дунияда сюйюшген.
Бир заманда, сагъат уруп,
Мен къоркъууда уяндым,
Ариуума дуния къуруп,
Аламлада айландым.
Теннгёгибиз жерге тартыб,
Жаныбыз учуб кёкке:
Тёшеледе санла жатыб,
Жаныбыз а – кёлекке.
Жашау къысха болгъан тёрде
Жер адамча жашайыкъ,
Болгъунчуннга тёнгек кёрде,
Халал къыйын ашайыкъ.
Адам саннга - къысха ёмюр,
Жанла - къуру ёлюмсюз.
Ахыр кюнюнг кюл-кёмюр,
Тюш да болмайды тюнсюз.
12.04.2012 ж.
КЪАРТ АНАМА
(кюуге ушатыу)
Жанбулат келеди деб тёбенден,
Ким сакълайды мени Кёнделенде?
Таулучукъ илешгенди Москвагъа,
Къайтырмы ол энди уа таулагъа…
Алгъын келиучю эди ол элге,
Энди ашыкъмаучуду келирге…
Кёлкъалды болгъанды жаш юйюне,
Ыннасын саулай кёрмегенине.
Жарсымасын деб аны окъууу,
Кеч билдирген эдиле бушууну.
Келди – не кёрдю, аны къабырын,
Джылысузму къалгъан тыбырын?
Сууукъ топракъгъа къапланып жылайды,
Атадан, анадан кёб даулайды…
Даула, жиля, андан а не келсин,
Жаш, жилаб, сёнгсе, бир жияр эсин…
Ол бюгюн да эсин жиялмайды,
Кёзюнден да кетералмайды:
Къарт анасыны мыдах кёзлерин,
Анга айтыучу ийнакъ сёзлерин.
«Жанбулатым мени, ой, Жанбулум,-
Деб, эркелетиб, айтыучусун .
Къарт ана бла туудукъну арасын
Бу дунияда уа ким айталсын…
Къызынг табханлыкъгъа, анам - сен эдинг,
Ана кёллю этиб ёстюрген эдинг.
Ба этеме суратынгы, ой, анам ,
Ахыр кёргеними къайтаралсам -
Къол аязларынгы жан жылысын,
Кёз жашларынгы сени мылысын
Мен ёмюрде да, бил, унуталмам,
Унутсам – айырылырма дуниядан…
«Жамбулатым, мени Жамбулум,
Къартлыгъымы жарытхан булбулум…» -
Деб, айтыучу сени белляуунгу,
Жюрегимде къалгъан ариулугъунгу,
Мен ёмюрде да, анам, унутмам,
Айырылмазма туугъан журтумдан…
Сен салгъан меннге хакъ шартлары -
Сыйлы Аллахны бютеу атлары!
Жанбулат келеди деб тёбенден,
Тау журтум сакълайды Кёнделенде.
Дохтур болургъа келгенме Москвагъа,
Къайтырыкъма, болгъанлай, мен таулагъа…
20.02.2014 ж.
КЁНДЕЛЕН
Сууукъсуратхан тангны таза аязы
Тюшсе эди назмуларыма, жазылып,
Эртден чыкъда Гюрбежиге дери чыгъып,
Къарамым бла ийнакъласам эди жазны.
Андан да тюшюп Тызыл сууну бойнуна,
Баргъан сууда къыш къайгъыны барын жуууп,
Къалсам эди ариулукъгъа батып, уюп
Ёзенни жашил бла кёк сингнген бояууна…
Кёреме, чыгъып езенни ёргесине:
Жашил къатапа жабыуну юсюне жабып,
Кёксюл чарс да чегет бауурунда къалкъып,
Кюн бет да жатып къаяны кёлеккесине.
Жандетни унутуп, кетсенг да терсине,
Къайгъыладан келесе бери къачып,
Журтсуз ётген кюнюнге ичингден ачып,
Бу хауадан солуп, келесе кесинге.
Мен бу жерни кемсиз сюйгенча, журт мени
Къойса эди, кесине къаты къысып,
Былайда жашау сынатса эди насып,
Мени салып жюрегине сюйгеними.
Къач, жаз чакъларын кёчгюнчю къанатлыла
Баргъанча, кезюу-кезюу артда къоюп,
Туугъан журтну тойгъан джуртума аууштуруп,
Айлансам, не айтырла алгъыннгы къартла?
Ах, мени Кёнделеним! Туугъан жериме
Кече да, кюн да турады жаным жарсып,
Элни жокълайды эсим, алгъыннга къайтып,
Сабийлигими жыйып тёгерегине.