Малны кют, джерни тюрт.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Асхат ашлыкъ сата, юйдегиси ачдан къата.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Билим – акъылны чырагъы.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Адам сёзюнден белгили.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Эски джаугъа ышанма.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Эринчекге кюн узун.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Тили узунну, намысы – къысха.
Татлы сёз – балдан татлы.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Тилчиден кери бол.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Ана къойну – балагъа джандет.
Намыс сатылыб алынмайды.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Зар адамны насыбы болмаз.