- Ана къолу ачытмаз.
- Адамны артындан къара сабан сюрме.
- Кёб джашагъан – кёб билир.
- Аш хазыр болса, иш харам болур.
- Башынга джетмегенни сорма.
- Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
- Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
- Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
- Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
- Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
- Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
- Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
- Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
- Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
- Урунуу – насыбны анасы.
- Сескекли кесин билдирир.
- Акъыл бла адеб эгизледиле.
- Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
- Ата – баланы уясы.
- Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
- Сёз садакъдан кючлюдю.
- Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
- Юйлю уругъа ит чабмаз.
- Халкъны юйю – туугъан джери.
- Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
- Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
- Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
- Малны кют, джерни тюрт.
- Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
- Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
- Ёзденликни кёбю ётюрюк.
- Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
- Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
- Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
- Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
- Аман хансны – урлугъу кёб.
- Керти сёзге тёре джокъ.
- Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
- Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
- Айранны сюйген, ийнек тутар.
- Таукелге нюр джауар.
- Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
- Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
- Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
- Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
- Юйюнг бла джау болгъандан эсе, элинг бла джау бол.
- Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
- Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
- Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
- Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Культура питания
|
[b:c410088d28]Айшат[/b:c410088d28], :smt001
|
|
|
|
|
.еще у меня проблема с культурой такого плана.я не могу есть в поезде и в больнице)) )) даже любимая еда не приносит никакого удовольствия и ощущение,что просто набиваю желудок.но при этом постоянно хочется съесть что то этакое.а есть нормально не получается.и так я терплю пока могу,потом набью желудок один раз и дальше терпеть)))от запахов еды тошнит.и независимо от того,болею я или просто ухаживаю за больным.для меня место имеет значение)) а еще больше окружение.среди незнакомых вообще плохо.получается,что в данных случаях оба критерия негативно влияют на прием пищи.или пример-кафе.место предназначенное для того,чтобы спокойно есть.но когда я одна,это тоже напрягает.
Читают тему (гостей: 1)