Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Къалгъан ишге къар джауар.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Дуния мал дунияда къалады.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Таш ата билмеген, башына урур.
Хар зат кесини орнуна иги.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Аманнга алтын чыдамаз.
Кюлме джашха – келир башха.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Зар адамны насыбы болмаз.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Ашха уста, юйюнде болсун
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Ана къойну – балагъа джандет.
Иесиз малны бёрю ашар.
