Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Ашхы сёз таш тешер.
Аджаллыгъа окъсуз шкок атылыр.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Тил бла келеди джыр да.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Ач уят къоймаз.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Хансыз джомакъ болмаз.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Дуния мал дунияда къалады.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Аман хансны – урлугъу кёб.
