Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Тил бла келеди джыр да.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Чомарт бергенин айтмаз.
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Эр абынмай, эл танымаз.
Адам сёзюнден белгили.
Этни бети бла шорпасы.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Малны кют, джерни тюрт.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Дууулдаса – бал чибин, къонса – къара чибин.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Ишлемеген – тишлемез.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Урунуу – насыбны анасы.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Ашхы сёз таш тешер.
Джети тилни билген джети кишиди.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Ариуну – ауруу кёб.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Чомартны къолу берекет.
Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Зар адамны насыбы болмаз.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
