Ханнга да келеди хариблик.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Этни бети бла шорпасы.
Акъыл неден да кючлюдю.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Арыгъан къош чамчы болур.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Рысхы – насыбха къор.
Эли джокъну – кёлю джокъ.
Юреннген ауруу къалмаз.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Ана – юйню кюн джарыгъы.
Таукел къуру къалмаз.
Кёлю джокъну – джолу джокъ.
Элиб деген, элге болушур.
Билимсиз иш бармаз.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Керти сёзге тёре джокъ.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Джангыз торгъай джырламаз.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Ат басханны джер билед.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Кёб джат да, бек чаб.
Тёрде – темир таякълы, къаяда – чыпчыкъ аякълы.
Чабар ат – джетген къыз.
Баланы адам этген анады.
Адам сёзюнден белгили.
Сёз сёзню айтдырыр.
Болджал ишни бёрю ашар.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
